man
De Biquizionario
Anglés - English
-
- Prenunziazión: /'mæn/ (AFI)
-
- Etimolochía: de l'anglosaxón antigo mann, que ye parola común d'as luengas chermanicas, con o sennificato igual.
Sustantibo
1. Ombre.
2. Caballer, presona de dinnidat e onor. Sin. mensch
Aragonés - Aragonés
-
- Prenunziazión: /'man/ (AFI)
-
- Etimolochía: D'o latín manus, con o sennificato igual
Sustantibo femenín
| "man" |
||||||
| Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Sustantibo | man | mans | ||||
| Deminutibo -eta | maneta | manetas | ||||
| Deminutibo -ona | manona | manonas | ||||
| Deminutibo -iella | maniella | maniellas | ||||
| Aumentatibo -ota | manota | manotas | ||||
| Aumentatibo -aza | manaza | manazas | ||||
| Peyoratibo | manarda | manardas | ||||
- Estremidat d'os miembros anteriors d'o ser umano, chuñita en l'abantbrazo, que tiene d'a caniella enta la punta d'os ditos.
- En bels animals, estremidat d'os miembros on que i pueden oposar lo plucar contra d'os altros ditos.
- En os animals de cuatre patas, as estremidaz d'as dos debanteras.
p. ex. Mans de corder. - Cadagún d'os turnos en chugando á cartas.
Locuzión alberbial
Á man de -
5. Que se troba á poca distanzia d'a cosa endicata. Sin. "Á'l canto de", "Á par de".
Traduzions
Se beiga tamién
- Amanar
- Amanato
- Amanato/a á (loc.alberb.)
Gallego - Galego
-
- Prenunziazión: /'man/ (AFI)
-
- Etimolochía: D'o latín manus, con o sennificato igual
Sustantibo femenín
1. Man.
Oczitán - Occitan
-
- Prenunziazión: /'ma/ (AFI)
-
- Etimolochía: D'o latín manus, con o sennificato igual
Sustantibo femenín
1. Man.