cañabla
De Biquizionario
Aragonés - Aragonés
Aragonés zentral e oczidental
-
- Prenunziazión: /ka'ɲa.βla/ (AFI)
-
- Etimolochía: D'o latín cannabŭla, "collera"
- Grafía alternatiba: canyabla (Grafía SLA)
Sustantibo femenín
| "cañabla" |
||||||
| Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Sustantibo | cañabla | cañablas | ||||
| Deminutibo -eta | cañableta | cañabletas | ||||
| Deminutibo -ona | cañablona | cañablonas | ||||
| Deminutibo -iella | cañabliella | cañabliellas | ||||
| Aumentatibo -ota | cañablota | cañablotas | ||||
| Aumentatibo -aza | cañablaza | cañablazas | ||||
| Peyoratibo | cañablarda | cañablardas | ||||
- Collar de matiera, d'o cual s'en pencha la esquiella u lo truco, que se posa en o cuello d'as bestias.
Bariants foneticas e ebolutibas
- Canabla, coesistent en tot lo territorio de parla aragonesa con as altras formas.
- Cannabla, en belsetán.
- Canaula, coesistent en chistabín (e altros parlars d'o Sobrarbe) con canabla. Tamién se diz en ribagorzano, encluyendo-be lo benasqués.
Se beiga tamién
A Biquipedia tien un articlo sobre cañabla.