parla
De Biquizionario
Aragonés - Aragonés
-
- Etimolochía: Encara no s'ha puesto introduzir a etimolochía d'esta parola. Puez aduyar-mos en escribendo-la.
- Prenunziazión: /'par.la/ (AFI)
Sustantibo femenín
| "parla" |
||||||
| Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Sustantibo | parla | parlas | ||||
| Deminutibo -eta | parleta | parletas | ||||
| Deminutibo -ona | parlona | parlonas | ||||
| Deminutibo -iella | parliella | parliellas | ||||
| Aumentatibo -ota | parlota | parlotas | ||||
| Aumentatibo -aza | parlaza | parlazas | ||||
| Peyoratibo | parlarda | parlardas | ||||
1. Facultat de parlar. Sin. parola.
-
- P. ex. Se ba quedare sin parla, mudo de tot
2. Maniera espezial de parlar d'una presona u colectibidat.
-
- P. ex. La parla d'es zagals ya no ye la que nusaltros tenén
3. Dialecto d'un puesto, redolada, comarca u bal, con treitos caracteristicos per contraposizión á la totalidat d'a luenga.
-
- P. ex. La parla que fén en Chistau ye diferent de como la fan en altros puestos
Traduzions
Equibalent dialeutal
- Fabla (en tot l'aragonés ozidental)
Catalán - Català
-
- Etimolochía: Encara no s'ha puesto introduzir a etimolochía d'esta parola. Puez aduyar-mos en escribendo-la.
- Prenunziazión: /'par.la/ (AFI)
Sustantibo femenín
1. Parla, facultat de parlar.
2. Parla (d'una presona)
3. Parla (dialecto)
