cuitiello
De Biquizionario
Aragonés - Aragonés
| "cuitiello" |
||||||
| Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Sustantibo | cuitiello | cuitiellos | ||||
| Deminutibo -et | cuitellet | cuitellez | ||||
| Deminutibo -ón | cuitiellón | cuitiellons | ||||
| Deminutibo -iello | Inesistent | Inesistent | ||||
| Aumentatibo -ot | cuitiellot | cuitielloz | ||||
| Aumentatibo -azo | cuitiellazo | cuitiellazos | ||||
| Peyoratibo | cuitiellardo | cuitiellardos | ||||
-
- Prenunziazión: [kwi' tjæ·ʎo], [gwi' tjæ·ʎo] (AFI)
-
- Etimolochía: D'o latín cultellus, con o sennificato igual
Sustantibo masculín
- Aina manual con fuella de metal d'un solo canto ta tallar cosas, á sobent emplegato ta minchar u cozinar.
Traduzions
Espresions
- Ficar cuitiello
- Fer-le mal intenzionato á bel altro, de regular referito á mals fesicos u l'uso d'a biolenzia.
- Intimidar bel altro menazando-lo con actitut biolenta. (sin. Trucar fierros/ferretas)
Traduzions
|
- Mirar cuitiellos
- Parar una benganza de bueltas t'altro, talment querer-le mal.
Sustantibo masculín
- Chenero: masculino
- Plural: cuitiellos, güitiellos