clau
De Biquizionario
Aragonés - Aragonés
-
- Prenunziazión: ['klaw] (AFI)
-
- Etimolochía: D'o latín clavis, con o sennificato igual
Sustantibo femenín
| "clau" |
||||||
| Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Sustantibo | clau | claus | ||||
| Deminutibo -eta | clabeta | clabetas | ||||
| Deminutibo -ona | clabona | clabonas | ||||
| Deminutibo -iella | clabiella | clabiellas | ||||
| Aumentatibo -ota | clabota | clabotas | ||||
| Aumentatibo -aza | clabaza | clabazas | ||||
| Peyoratibo | clabarda | clabardas | ||||
- Istrumento, de regular feito de metal, que se fica enos zarrallos ta ubrir-los e tancar-los.
- Istrumento que sirbe ta ubrir u tancar las femallas (tuercas). p.ex. la clau anglesa.
- Istrumento que sirbe ta graduar lo paso d'os liquidos per dintro las cañerías.
- Prenzipio u meyo que permite de fer-se con as cosas.
- Codigo de siñals que se fan serbir ta trasmitir mensaches secretos u pribatos.
- En chunto, las reglas que fan que se pueda entender lo codigo anterior.
Traduzions
Bariant dalectal
- Cllau, regular en ribagorzano.
Catalán - Català
-
- Prenunziazión: ['klaw] (AFI)
-
- Etimolochía: D'o latín clavis, con o sennificato igual
Sustantibo femenín
- Clau.