artica
De Biquizionario
Aragonés - Aragonés
-
- Prenunziazión: /arˈti.ka/ (AFI)
-
- Etimolochía: Parola prerromana frecuent eno lecsico d'as rechions que embironan o Perineu.
Sustantibo femenín
| "artica" |
||||||
| Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Sustantibo | artica | articas | ||||
| Deminutibo -eta | artiqueta | artiquetas | ||||
| Deminutibo -ona | articona | articonas | ||||
| Deminutibo -iella | artiquiella | artiquiellas | ||||
| Aumentatibo -ota | articota | articotas | ||||
| Aumentatibo -aza | articaza | articazas | ||||
| Peyoratibo | articarda | articardas | ||||
- Terreno articato, ixo ye, que s'ha rancato u cremato la broza e dimpués s'ha aladrato ta poner-lo de cautibo.