aigua
De Biquizionario
Aragonés - Aragonés
Ribagorzano e benasqués
-
- Prenunziazión: /'ajɡwa/ (AFI)
-
- Etimolochía: De lo latín aqua, posiblement á trabiés de lo catalán aigua.
Sustantibo femenín
| "aigua" |
||||||
| Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Sustantibo | aigua | aiguas | ||||
| Deminutibo -eta | aigüeta | aigüetas | ||||
| Deminutibo -ona | aiguona | aiguonas | ||||
| Deminutibo -iella | Inesistent | Inesistent | ||||
| Aumentatibo -ota | aiguota | aiguotas | ||||
| Aumentatibo -aza | aiguaza | aiguazas | ||||
| Peyoratibo | aiguarda | aiguardas | ||||
1. Sostanzia que ten las moleculas feitas d'un atomo d'osicheno e dos d'idrocheno, llequida, inodora, insipida, e sin de garra color que le siga propia. Ye lo més important componient d'es ríos, llagos e mars, e forma la pllebia, la nieu e lo pedrizo. Ye lo componient més abundant en o cuerpo d'es sers bibos.
2. Barranco u garona que ye baixau de la montaña.
Traduzions
Bariants dialeutals
- Augua, en a resta de dialeutos aragoneses.
Catalán - Català
-
- Prenunziazión: /'ajɡwa/ (AFI)
-
- Etimolochía: D'o latín aqua, con o sennificato igual
Sustantibo femenín
1. Augua/aigua.